Η δημοσιότητα των τελευταίων ημερών έχει και αυτή τα καλά της με την έννοια ότι όλος αυτός ο θόρυβος ίσως μας βοηθήσει να λύσουμε διάφορα προβλήματα της κλινικής", λέει ο Δ. Σακάς.
Αθεράπευτος βιβλιοφάγος. Θεραπεύει το άγχος των επεμβάσεων με ένα βιβλίο
Ο Δ. Σακάς, ο άνθρωπος που βοήθησε δυο παιδιά να περπατήσουν ξανά, μιλά για την αλλαγή που έφεραν στην καθημερινότητά του αυτές οι επεμβάσεις, ενώ δηλώνει φανατικός θαυμαστής των "Dire Straits" και οπαδός του πούρου.
Η ΑΡΧΗ
Ένα εξώφυλλο τον έστειλε στην Ιατρική
Ο Δαμιανός Σακάς γεννήθηκε πριν από 52 χρόνια στον Πειραιά, στα Καμίνια, και μετά εγκαταστάθηκε στο Νέο Φάληρο, όπου κάθε Κυριακή άκουγε τις ιαχές των φιλάθλων του Ολυμπιακού.
"Εγινα Ολυμπιακός. Το θέμα είναι να κάνει και κάτι στην Ευρώπη". Ο πατέρας του ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και η μητέρα του δεν εργαζόταν αλλά ήταν πολύ καλή μοδίστρα.
Ο κ. Σακάς, όπως λέει, ήταν ένα επιθετικό παιδί. Οσο μεγάλωνε, όμως, ηρεμούσε. Ακόμη και όταν φοιτούσε στην Ιωνίδειο Σχολή του Πειραιά και έπαιζε στα διαλείμματα ποδόσφαιρο στα μπαλκόνια της πολυκατοικίας, που ήταν τεράστια, με αυτοσχέδιες μπάλες, είχε ηρεμήσει αρκετά και παράλληλα άρχιζε να ξεκαθαρίζει μέσα του τι θέλει.
"Τότε θυμάμαι ότι δεν ήμουν καλός στα μαθηματικά. Τότε πήγα στο Μοναστηράκι και αγόρασα ό,τι βιβλίο είχε σχέση με τα μαθηματικά. Σε τρεις μήνες έγραφα για 20".
Τα μαθηματικά τον βοήθησαν να σκέφτεται διαφορετικά και κυρίως να προσανατολίζεται στο τι "θα γίνει όταν θα μεγαλώσει".
"Στα δώδεκά μου είχα αγοράσει την εγκυκλοπαίδεια βιολογικών επιστημών. Εκείνη την περίοδο είδα ένα εξώφυλλο από ένα περιοδικό το οποίο είχε ένα κεφάλι από το οποίο ξεπηδούσαν ηλεκτρόδια. Αυτή η εικόνα έπαιξε τον ρόλο της...".
Στα 17 του πια ο κ. Σακάς έχει αποφασίσει να γίνει νευροχειρουργός. Πέτυχε στην ιατρική σχολή Αθηνών. Ο δρόμος πια είχε ανοίξει διάπλατα για το ζωηρό παιδί από τον Πειραιά.
Αν δείτε μια μερσεντές μπλε να κατεβαίνει αργά την Κηφισίας ακολουθώντας απλά το ρεύμα και τον οδηγό να απολαμβάνει έναν καφέ, ένα πούρο και να κινείται στους ρυθμούς της μουσικής των Dire Straits, να ξέρετε ότι έχετε δίπλα σας έναν από τους πλέον διάσημους Ελληνες γιατρούς: τον νευροχειρουργό κ. Δαμιανό Σακά, χάρη στον οποίο δύο νέοι άνθρωποι άρχισαν να περπατούν και να στέκονται όρθιοι.
Αυτήν την ώρα το πρωί, από τις οκτώ έως τις οκτώμισι, ο κ. Σακάς οργανώνει τη μέρα του.
Ως διευθυντής της νευροχειρουργικής κλινικής στον Ευαγγελισμό πλέον δεν έχει και πολύ χρόνο. "Από τη στιγμή που τα μέσα ενημέρωσης προέβαλαν τις επεμβάσεις, λογικό είναι κάποια πράγματα να αλλάζουν στην καθημερινότητά τους. Τώρα πια δεχόμαστε πολλά τηλεφωνήματα, πολλές ερωτήσεις. Είναι τόσα τα προβλήματα του κόσμου. Οι επεμβάσεις γέννησαν πολλές ελπίδες. Τώρα πια αναγκάζομαι να κάνω ιατρείο έως και τέσσερις φορές την εβδομάδα για να προλαβαίνω".
Καθώς η μέρα του κυλάει μεταξύ κρανιοτομών και επεμβάσεων και επιστημονικών αναζητήσεων, ο κ. Σακάς δεν βρίσκει χρόνο ούτε για φαγητό. Και αν θα βρει θα προτιμήσει κάποια ήσυχα ταβερνάκια ή καφέ, ώστε να ξεκουραστεί πραγματικά. Να διαβάσει.
"Πάντα διαβάζω. Πάντα έχω ένα βιβλίο μαζί μου. Δεν είναι απλό πράγμα να είσαι τρεις ώρες στο χειρουργείο, χωρίς τις περισσότερες φορές διάλειμμα. Αλλά και διάλειμα να κάνεις, είσαι σε απίστευτη ένταση γιατί στη νευροχειρουργική ένα λάθος δεν διορθώνεται. Ηρεμείς μόνο όταν και στις πιο δύσκολες περιπτώσεις έχεις την αίσθηση ότι εσύ έκανες αυτό που έπρεπε να κάνεις".
Η πιο δύσκολη στιγμή; "Οποτε χρειάζεται να αντιμετωπίσω ανεύρυσμα. Είναι μια επέμβαση που σε κάποια φάση όλα κρέμονται από μια κλωστή. Αν ξεπεράσεις αυτό το λεπτό σημείο, νιώθεις νικητής".
ΟΙ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ
Και ο κ. Σακάς έχει να επιδείξει πολλές νίκες... Η τελευταία; Η αποκατάσταση της υγείας του φοιτητή Κώστα Γαρνέλλη, ο οποίος δεν μπορούσε να περπατήσει. Αλλά και τρεις μήνες πριν, όταν "σήκωσε στα δύο της πόδια" τη Μαρία Τσεκούρα από το Αγρίνιο.
Τώρα μιλάει με τους ασθενείς του. Είναι σίγουρος γι' αυτούς. Με τη Μαρία τα λένε κάθε 15 μέρες. "Τουλάχιστον να έβρισκε δουλειά αυτό το κορίτσι...".
Η μέθοδος του κ. Σακά και της ομάδας του μπορεί αυτήν τη στιγμή να εφαρμόζεται μόνο στην Ελλάδα, ωστόσο δεν απολαμβάνει ακόμη την πλήρη συμπαράσταση της πολιτείας.
"Ευτυχώς υπάρχει το Ωνάσειο, το Ιδρυμα Αεβέντη και το ίδρυμα Κόκκαλη που μας έχουν βοηθήσει. Να σκεφτεί κανείς ότι δεν έχουμε τηλεφωνικές γραμμές να εξυπη ρετηθεί ο κόσμος...".
Εστω και χωρίς την πλήρη στήριξη της πολιτείας, ο κ. Σακάς και η ομάδα του έχουν εφαρμόσει με επιτυχία σε τουλάχιστον 50 περιπτώσεις τη μέθοδο του "ηλεκτρικού ερεθίσματος βαθέων δομών του εγκεφάλου με την εμφύτευση ηλεκτροδίων".
Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΜΘΟΔΟΣ
Γιατρεύει με εμφύτευση ηλεκτροδίου
Ο Δαμιανός Σακάς είναι καθηγητής της νευροχειρουργικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διευθυντής της πανεπιστημιακής κλινικής στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου και εφαρμόζει πρωτοποριακές σε παγκόσμιο επίπεδο επεμβάσεις, θεραπεύοντας ασθένειες με τη μέθοδο του ηλεκτρικού ερεθίσματος βαθέων δομών του εγκεφάλου με εμφύτευση ηλεκτροδίων.
Οταν αποφοίτησε από την ιατρική σχολή των Αθηνών πήρε την ειδικότητα του νευροχειρουργού στην Αγγλία και την Αμερική (Χάρβαρντ - Βοστόνη).
Ως γιατρός εργάστηκε σε πολλά νοσοκομεία σε διάφορες χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και στην Αγγλία.
Ο φοιτητής Κ. ΓαρνέΑλης και η Μ. Τσέκούρα κατάφεραν, χάρη στην πρώτοποριακή μέθοδο του Δ. Σακά, να περπατήσουν και πάλι. Οπως λέει ο γιατρός, οι δύο αυτές επεμβάσεις έδωσαν ελπίδες σε πολύ κόσμο
Ο Δ. Σακάς είχε την ευκαιρία να γνωρίσει πριν από λίγο καιρό τον άνθρωπο που τον έχει συγκλονίσει, τov Λ. Σάντα
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ Ο ΗΡΩΑΣ ΣΑΝΤΑΣ
Μια προσωπικότητα έχει συγκλονίσει τον Δαμιανό Σακά. 0 Λάκης Σάντας. Ο άνθρωπος ο οποίος μαζί με τον Μανώλη Γλέζο κατέβασε τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη.
Τον γνώρισε τον τελευταίο καιρό, όταν κάποιος συγγενής του τον είχε επισκεφτεί για λόγους υγείας. Ο γιατρός ζήτησε από τον ήρωα να ανέβουν έως την Ακρόπολη και να φωτογραφηθούν.
"Για τον πολύ κόσμο η πράξη των δυο φοιτητών τότε ήταν μια ενέργεια παρορμητική. Ομως και οι δύο κινήθηκαν προς την Ακρόπολη με σχέδιο. Είχαν καταστρώσει ένα σχέδιο με λεπτομέρειες και αυτό είναι που κάνει την πράξη τους να ξεχωρίζει. Πολύ δε περισσότερο του Λάκη Σάντα, ο οποίος στη συνέχεια ακολούθησε την πορεία του χωρίς να επενδύσει στην πράξη του για προσωπικά οφέλη. Βεβαίως και ο Γλέζος το ίδιο έκανε, απλώς λόγω της ενασχόλησης του με την πολιτική ίσως να ακούστηκε παραπάνω. Οχι, όμως, πως δεν το άξιζε".
ΤΟΝ ΣΥΓΚΙΝΕΙ Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Αν δεν είχε επιΑέξει την ιατρική, ο Δαμιανός Σακάς θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί σε έναν καλό σκηνοθέτη. Νεαρός ακόμη είχε... την υποδομή του. Είχε αγοράσει μια μικρή ρώσικη κάμερα και με αυτή σκηνοθετούσε... τη ζωή. Στα 15 του χρόνια ήταν μέλος της ταινιοθήκης της Ελλάδας και κάθε Κυριακή πήγαινε στον κινηματογράφο "Αστυ" στην Κανάρη. Παζολίνι και Φελίνι τον συγκινούσαν ιδιαίτερα. Τώρα, βεβαίως, ο αμερικάνικος κινηματογράφος, καθώς "η αναζήτηση μέσω της φιλμογραφίας του ήρωα αποτυπώνεται ως στάση ζωής".
Ανθρωπος ο οποίος θαυμάζει τον Χέρμαν Εσσε, γιατί στα έργα του "προσεγγίζει την αυθεντικότητα", ο κ. Σακάς θεωρεί τον εαυτό του λάτρη του ελληνικού πολιτισμού για τον λόγο ότι είναι ανθρωποκεντρικός. Δεν ακούει, όμως ελληνική μουσική γιατί, όπως λέει, "μέσα από τη μελωδικότητα της σου περνάει έναν πεσιμισμό. Μας αφήνει ανέγγιχτους, μας απαλλάσσει από κάθε ευθύνη. Η μελωδία γίνεται όχημα να περάσει ένας νικημένος τρόπος ζωής".
Υπάρχουν, όμως, και ελληνικά τραγούδια -"αλίμονο αν δεν υπήρχαν"- που αγγίζουν τον καθηγητή. "Η ζωή τραβάει την ανηφόρα", για παράδειγμα, και γενικώς τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη που έχουν έντονο το επικό στοιχείο συγκινούν ιδιαίτερα τον κ. Σακά. Και, βεβαίως, θέση στη δισκοθήκη του έχει και μάλιστα περίοπτη ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Συνηθίζει να τον ακούει συχνά πίνοντας ένα ουίσκι. Εχει ζήσει αρκετά σε σκανδιναβικές χώρες και τουλάχιστον από ουίσκι έχει μάθει... Παλιά είχε μανία να φτιάχνει ο ίδιος κοκτέιλ αλλά και ομελέτες! Αλλες εποχές.
Είναι από τους ανθρώπους που δύσκολα θα παραπονεθεί για τον θόρυβο και την έντονη ζωή. "Για τον τεχνοκράτη όπου υπάρχει κόσμος υπάρχει θόρυβος, υπάρχει πληροφορία". Ως τεχνοκράτης δύσκολα αφήνει τον χώρο του, τον δικό του κόσμο. "Αν έχω φίλους; Εχω πολύ ισχυρό εσωτερικό κόσμο. Δεν βρίσκω πια χρόνο".
Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ
Λειτουργώ επιθετικά, βελτιώνομαι καθημερινά, χωρίς μιζέριες και απαισιοδοξία. "Η σχέση δύο ανθρώπων πρέπει να λειτουργεί ως ενισχυτής και να πολλαπλασιάζει τα θετικά στοιχεία του άλλου", λέει, τονίζοντας παράλληλα ότι αυτός είναι και ο δικός του προσωπικός αγώνας.
"Ποτέ δεν συνέδεσα την επιστήμη μου με την αμοιβή. Ποτέ δεν ζήτησα φακελάκι. Βέβαια ο Κώστας (μιλάει για τον φοιτητή που άρχισε πάλι να περπατάει κανονικά ύστερα από επέμβαση που του έγινε πριν από λίγες μέρες) μου έστειλε μια πολύ ωραία γραβάτα. Πάντα ήθελα μια γραβάτα για να τον θυμάμαι...".
Και η δημοσιότητα των τελευταίων ημερών έχει και αυτή τα καλα της, με την έννοια ότι "όλος αυτός ο θόρυβος ίσως μας βοηθήσει να λύσουμε διάφορα προβλήματα της κλινικής, ώστε να λειτουργούμε καλύτερα για τους ασθενείς αλλά και για μας τους ίδιους... Είναι κρίμα να καθόμαστε μεταξύ μας οι συνάδελφοι να "μαλώνουμε" για να βρεθεί ελεύθερο χειρουργείο και να αυξάνει κάθε μέρα η λίστα των ασθενών. Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί ένας ασθενείς να περιμένει και έξι μήνες".